Lange Doener op Wereldreis

Zaterdag 12 februari 2011 was dan de grote dag, Lange Doener gaat samen met Willem Wereldreiziger op wereldreis. Samen zullen ze de hele wereld over trekken om overal met andere kinderen te kunnen spelen. Dat heeft wel 1 nadeel, en dat is dat hij afscheid moet nemen van de bevers. Want van wereldreis ben je niet zomaar terug. En aangezien je in 2 uur geen fatsoenlijk afscheid kunt nemen en omdat Lange Doener nog veel leuke spelletjes in gedachten had zijn de bevers uitgenodigd om een nachtje te blijven slapen. Toen de bevers aankwamen was het eerst tijd om de slaapzakken uit te vouwen en de luchtbedden op te pompen. Eenmaal de slaapzaal ingericht konden we gaan openen, en even later kwam Lange Doener aanlopen samen met Willen Wereldreiziger. Lange Doener vertelde dat hij een paar spelletjes zo leuk vond dat hij die graag vandaag nog voor 1 keertje wilde spelen. En zo begonnen de kinderen met museumroof, waarbij ze allemaal flesjes uit het gebouw moeten zien te stelen zonder dat ze getikt worden. Uiteraard krijg je daar dorst van en moet er op tijd gedronken worden.

Ondertussen waren Keet Kleur en Rozemarijn aangekomen. Keet Kleur en Rozemarijn leven in

een dorp dat toevallig dezelfde naam heeft als het huis waar Lange Doener in woont, namelijk ook Hotsjitonia. Lange Doener wast laatst namelijk aan het rondkijken naar waar de bevers goed konden spelen wanneer hij op wereldreis was en dit leek hem wel een heel leuk dorp. En in het dorp zijn ze gewend aan kinderen, want Stuiter komt er ook regelmatig spelen. In het dorp Hotsjitonia wonen nog veel meer mensen met wie jullie uiteraard kennis zullen maken.

 

Na het drinken was het tijd voor apekooi, lekker rennen binnen in de zaal terwijl het buiten een beetje was gaan regenen. Toen de bevers een beetje moe begonnen te worden was het tijd voor hotsjitonia-memorie, waarbij alle inwoners van Hotsjitonia op de kaartjes stonden en ze zo snel leerde kennen. Ondertussen was Rozemarijn aan het eten begonnen, wat bestond uit heerlijke pannekoeken die de bevers zelf mochten voorzien van poedersuiker en stroop. Als toetje was er schepijs in een beker met onderin een kauwgombal en ranja er overheen.

En toen moesten ze opschieten. De bus waarmee Lange Doener en Willem Wereldreiziger mee moesten zou zo vertrekken. Dus snel handen wassen en de jassen aan en naar buiten. Met een beetje doorlopen waren we op tijd bij de bushalte, gelukkig maar. Daar gingen ze, de wijde wereld in. Op de terugweg naar het gebouw kwamen ze Steven Stroom tegen. Hij had net een seyrtocht uitgezet voor Stuiter en was aan het controleren of die klopte. Wanneer we de speurtocht volgde zouden we in het dorp Hotsjitonia aankomen. Wel was er een probleempje, want we moesten door een donker paadje en Steven Stroom is een beetje bang in het donker. Gelukkig hadden de bevers een zaklamp bij en bleven ze dicht bij hem, zodat hij niet zo heel erg bang hoefde te zijn. Onderweg hebben ze het nieuwe beverlied geleerd, en eenmaal aangekomen in Hotsjitonia kende ze het allemaal al bijna. Maar bij de poort van het dorp Hotsjitonia moesten ze eerst de beverbelofte opzeggen, zoals het in de wet van Hotsjitonia geschreven staat. Gelukkig was die niet al te moeilijk, en nadat ze allemaal hadden belooft samen te spelen mochten ze naar binnen.

Eenmaal binnen nog de stoelendans gedaan met het nieuwe liedje als muziek, zodat ze het nog beter zouden leren. Ondertussen was Stanley Stekker binnen gekomen. Stanley Stekker is een hele handige jongen die (bijna) alles kan repareren. Hij vroeg of er iets gemaakt moest worden, en dat wisten wij wel hoor. De TV kon aangesloten worden zodat er een film gekeken kon worden. De TV stond in de slaapzaal, dus is er besloten dat ze eerst hun tanden moesten poetsen. Na het tanden poetsen kon de film beginnen. Uiteraard hoort bij de film chips en frisdrank, dus halverwege even pauze gehouden. Sommige waren zo moe dat ze niet weten hoe de film is afgelopen...

Zondagochtend waren de meeste weer op tijd wakker, iets voor 7 uur was het al een feest in de slaapzaal. Nadat iedereen gewassen en aangekleed was was het 8 uur en een mooie tijd om te ontbijten. Er was meer dan genoeg, en zelfs tosti's waren er. Wat een verwennerij toch weer. Net na het ontbijt kwam Bas Bos binnen. Bas Bos is boswachter en weet heel veel van de natuur. Uiteraard moesten we even met hem na zijnn bos, even kijken hoe dat eruit zag. Na wat in het bos gespeeld te hebben was het alweer tijd dat we snel terug zouden gaan. Het was bijna tijd dat de ouders de bevers weer de kinderen op zouden halen. De tijd ging dus weer veel te snel, en het weekend was zo om. Nadat er was afgesloten hebben alle bevers een nieuwe speltakteken gehad, met stuiter erop in plaats van Lange Doener.

Laatst aangepast (zondag 13 februari 2011 18:26)